Lyrics
Ziemia moja, w popiół się zmienia
W trzewiach jej płonie chciwości kamień
Płacze gleba, niebo ją dusi
Demon z człowieka ucztę wynosi
Moneta syczy z wężowej ścieżki
Sumienia gasi, pali powieki
Człowiek niczyj, władca bez tronu
W cieniu korony zdradza pokłony
Choć jeszcze żyje już kona
Pęka jej serce, a człowiek to kat
Krwią bije ziemia, Bóg w proch się wtula
Z serca człowieka rodzi się burza
Ulice pełzne chórem cieni
Bez miłosierdzia, bez sumień, bez ziemi
Groby się śmieją, serca spalone
Miłość pomnikiem w parku zwątpienia
Królestwo ciemności zasiadło w tronach
Choć jeszcze żyje już kona w nas świat
Pęka jej serce, a człowiek to kat
Za tronem ciemność, dusze jak wino
Na stole Boga ofiara z cienia
Człowiek drugiemu nożem jest w dłoni
Bracie wykrzyczy i w gardło go goni
Drzewo się chwieje na skale bez słońca
Echem pustkowia wraca bez końca
Grobowiec, szepce modlitwę
Tam, gdzie serce, znajdziesz odkrycie
Lecz serce stłuczone pali się w ziemi
Pulsuje w prochu, wciąż niedorzeczni
Choć jeszcze żyje już kona w nas świat
Ostatnim tchnieniem uderza nas wiatr
Serce pulsuje gdy Śmierć się uśmiecha