Odtwarzanie przez Spotify Odtwarzanie przez YouTube
Przejdź do wideo YouTube

Ładowanie odtwarzacza...

Scrobblujesz ze Spotify?

Powiąż swoje konto Spotify ze swoim kontem Last.fm i scrobbluj wszystko czego słuchasz z aplikacji Spotify na każdym urządzeniu lub platformie.

Powiąż ze Spotify

Usuń

Dostępna jest nowa wersja Last.fm, aby wszystko działało poprawnie, przeładuj serwis.

Biografia

The Cars to amerykański zespół rockowy, wywodzący się z nurtu muzyki nowofalowej końca lat 70-tych. Został założony w Bostonie w 1976 r., a w jego skład wchodzili: wokalista, gitarzysta i kompozytor Ric Osacek, wokalista, basista i kompozytor Benjamin Orr, gitarzysta Elliot Easton, klawiszowiec Greg Hawkes oraz perkusista David Robinson.

Zespół podbił muzyczny rynek, łącząc gitarową muzykę rockową końca lat 70-tych z popowymi brzmieniami syntezatorów, które stały się popularne i rozwinęły się na początku następnej dekady. Robert Palmer, krytyk muzyczny The New York Times i Rolling Stone opisał styl muzyczny The Cars, mówiąc: „wzięli kilka ważnych, ale odmiennych współcześnie trendów – punkowy minimalizm, labiryntowy syntezator, gitarowe struktury art rockowe, nową falę rockabilly lat 50. oraz melodyjną potęgę power popu – i połączyli je w osobistą i pociągającą całość.”

Ocasek i Orr współpracowali ze sobą przy różnych okazjach na kilka lat wstecz, przed założeniem zespołu w 1976 r. Ten pierwszy zaczął grać na gitarze i komponować kiedy skończył 10 lat. Uczęszczając przez jakiś czas do Antioch College i Bowling Green State University rzucił szkołę i przeniósł się do Cleveland w Ohio, gdzie spotkał Orra, który jako nastolatek przewodził zespołowi telewizyjnemu w programie Upbeat. We dwójkę zaczęli pisać utwory oraz zakładać zespoły w Cleveland, Nowym Jorku, Woodstock i Ann Arbor, po czym zadomowili się w Cambridge, Massachusetts na początku lat 70-tych. W 1972 r. duet stanowił trzon folkowej grupy zwanej Milkwood. W tym samym roku wydali album nakładem Paramount Records, który jednak został zignorowany; do nagrań został zaproszony muzyk sesyjny Greg Hawkes. Dwa lata później Ocasek i Orr założyli Cap’n Swing, w którym na gitarze grał Elliot Easton. Zespół, lokalnie stał się dużą, muzyczną atrakcją, jednak rozpadł się rok później. Ocasek, Orr i Easton uformowali nową grupę – The Cars, w 1976 roku, której skład uzupełnili perkusista Modern Lovers – Brian Robinson oraz Hawkes.

Na początku 1977 r. muzycy wysłali demo „Just What I Needed” do wpływowej, bostońskiej stacji muzycznej WBCN, który szybko stał się jednym z najczęściej granych kawałków na antenie. Przez cały ten rok The Cars koncertowali po klubach w mieście, podpisując pod koniec kontrakt z wytwórnią Elektra. Debiutancki album o tym samym tytule został wydany latem 1978 r. i powoli zyskiwał status kultowego, wraz z singlami „Just What I Needed”, „Good Times Roll” i „My Best Friend’s Girl”. Płyta pozostała na listach przebojów przez następne dwa i pół roku, co opóźniło wydanie następcy. Nakład wydawniczy sięgnął ponad 6 milionów kopii.

Płyta Candy-O została nagrana na początku 1979 r. jednak została wydana dopiero późnym latem tegoż roku. Stała się natychmiastowym hitem, szybko docierając na trzecie miejsce rankingów płyt, pokrywając się platyną zaledwie dwa miesiące po wydaniu. Wydawnictwo zawiera hit „Let’s Go”, dzięki któremu muzycy przenieśli koncerty z miejskich klubów na duże areny. W reakcji do wielkiego sukcesu jaki odnieśli, zaczęli odkrywać bardziej ambitne terytoria muzyczne na następnym krążku Panorama. Mimo, że płyta nie odniosła tak dużego sukcesu jak poprzednie, dotarła do miejsca piątego listy Billboard i pokryła się złotem. Przed nagrywaniem czwartego albumu kilku członków realizowało dodatkowe projekty . Ric Ocasek zyskał reputację i odniósł sukces jako producent muzyki nowofalowej, pracując z Suicide i Romeo Void (produkował też dema dla Iggy’ego Popa). The Cars wydali następny album, Shake It Up, jesienią 1981 r. Ten szybko zyskał status platynowego, a tytułowy utwór stał się pierwszym singlem, który wdarł się do Top 10.

Zespół nagrał jeszcze soundtrack to filmu krótkometrażowego Chapter-X, po czym muzycy udali się na długą przerwę od wspólnego grania. W tym czasie Ocasek wydał swój solowy album Beatitude w 1982 r. Rok później to samo uczynił Hawkes, wydając Niagara Falls. Ocasek wyprodukował również płytę dla hardcore punkowego zespołu Bad Brains. The Cars powrócili w 1983 r., by wydać następną płytę – Heartbeat City, która ukazała się na początku następnego roku. Wspierany przez przełomowy, komputerowo animowany teledysk, pierwszy singiel „You Might Think” dotarł do Top 10, windując album na trzecią pozycję zestawienia płyt. Następne single: „Magic”, „Drive” i „Hello Again” zostały wydane w tym samym roku i dotarły kolejno do dwunastego, trzeciego i dwudziestego miejsca. Za teledysk do „You Might Think” zespół zgarnął nagrodę Video of the Year podczas MTV Video Music Awards. Latem ’85 Heartbeat City pokryło się potrójną platyną. Pod koniec roku zespół wydał jeszcze kompilację Greatest Hits, który zawierał dwa nowe single: „Tonight She Comes” i „You Are the Girl”.

The Cars pozostawali nieaktywni przez większość 1985 r. i rok następny. W tym czasie Easton wydał swoją płytę – Change No Change, a Orr wypuścił The Lace. W 1987 r. zespół wydał siódmy krążek Door to Door. Stał się on umiarkowanym hitem, poprzez promowany singiel „You Are the Girl”. Podczas jego wydawania zaczęły się pojawiać spekulacje o możliwym rozpadzie zespołu. W lutym 1988 r. muzycy potwierdzili plotki, rozwiązując zespół. Wszyscy oddali się swoim karierowym solowym, jednak tylko Ocasek wydawał kolejne płyty regularnie. W latach 90-tych był też jednym, z najbardziej pożądanych producentów muzyki alternatywnej, współpracując z takimi zespołami, jak Weezer, Bad Religion, Black 47, Hole, Guided by Voices, No Doubt, Nada Surf, Johnny Bravo, D Generation, Possum Dixon, Jonathan Richman, The Wannadies oraz członkami Suicide – Alanem Vegą i Martinem Revem. Easton powrócił do występów w cover bandzie Creedance Clearwater Revisited. 3 października 2000 r. Benjamin Orr przegrał walkę z rakiem trzustki, umierając w wieku 53 lat.

Po śmierci basisty, zostało wydane kilka nowych wydawnictw zespołu, m.in.: koncertowe DVD – Live, z koncertem w Niemczech z 1979 r., na którym znajduje się również wywiad z zespołem na krótko przed odejściem Orra; dwupłytowa wersja deluxe ich debiutanckiego krążka oraz rozszerzona kompilacja hitów Complete Greatest Hits. Na początku 2002 r. Ocasek prowadził pracę nad filmem dokumentalnym o zespole, zawierającym materiały zza kulis oraz niepublikowane wcześniej, promocyjne klipy, kręcone przez muzyków. Kontynuował jednocześnie karierę solową, wydając Nexterday w 2005 r. W międzyczasie Hawkes i Easton wraz z Toddem Rundgrenem uformowali The New Cars, których repertuar zakładał utwory Rundgrena, klasyczne przeboje The Cars oraz nowe kompozycje. The New Cars koncertowali z Blondie przez 2006 rok, wydając jedną płytę koncertową It’s Alive! Następnego roku Todd Rundgren opuścił grupę, wskrzeszając karierę solową. W 2010 r. The Cars ogłosili oficjalnie powrót po dwóch dekadach. Zawiązując współpracę z producentem Jacknifem Lee wynajęli rezydencję ze studiem nagraniowym w Millbrook, Nowy Jork, nagrywając płytę Move Like This. Wydany nakładem Hear Music i zbierający pozytywne recenzje album dotarł do miejsca siódmego i był wsparty krótką trasą koncertową. Zaraz po tym zespół wszedł w stan zawieszenia. Jedyną aktywnością stanowiło wypuszczenie w 2016 roku kompilacji Moving in Stereo: The Best of the Cars oraz box setu The Elektra Years 1978-1987.

W 2015 roku The Cars otrzymali nominację do Rock and Roll Hall of Fame, jednak nie zostali włączeni w ich szeregi. Dwa lata później ponownie uzyskali nominację, czego następstwem stała się decyzja o wprowadzeniu zespołu w 2018 r.

Skład:
Ric Ocasek - wokal, gitary, klawisze (1976-1988, 2010-obecnie);
Elliot Easton - gitara, wokal (1976-1988, 2010-obecnie);
Greg Hawkes - klawisze, bas, gitara, saksofon, wokal (1976-1988, 2010-obecnie);
Dave Robinson - bębny, perkusja (1976-1988, 2010-obecnie);

Byli członkowie:
Benjamin Orr - bass, wokal (1976-1988, zmarły w 2000 r.);

Dyskografia:
1978 The Cars
1979 Candy-O
1980 Panorama
1981 Shake It Up
1984 Heartbeat City
1987 Door to Door
2011 Move Like This

Edytuj wiki

Nie chcesz oglądać reklam? Subskrybuj teraz

API Calls