Odtwarzanie przez Spotify Odtwarzanie przez YouTube
Przejdź do wideo YouTube

Ładowanie odtwarzacza...

Scrobblujesz ze Spotify?

Powiąż swoje konto Spotify ze swoim kontem Last.fm i scrobbluj wszystko czego słuchasz z aplikacji Spotify na każdym urządzeniu lub platformie.

Powiąż ze Spotify

Usuń
Usuń

As your browser speaks English, would you like to change your language to English? Or see other languages.

Dostępna jest nowa wersja Last.fm, aby wszystko działało poprawnie, przeładuj serwis.

Biografia

  • Urodzony

    18 maja 1969 (wiek 50)

  • Urodzony w

    Whittier, Los Angeles County, California, Stany Zjednoczone

Martika jest amerykańską wokalistką pop, odnoszącą także pewne sukcesy jako aktorka, której okres największej aktywności artystycznej przypada na lata 1989-1993. Martika w rzeczywistości nazywa się Marta Marrero i urodziła się w kalifornijskim miasteczku Whittier położonym niedaleko Los Angeles, 18 maja 1969 roku.

Jej rodzice to rodowici Kubańczycy, którzy opuścili ten kraj tuż po wybuchu rewolucji. Pierwszą przygodę ze światem show-biznesu zaliczyła mając zaledwie 12 lat, kiedy pojawiła się jako tancerka w filmie "Annie" w reżyserii Johna Hustona. W następnych latach zagrała kolejne role, nie tylko na dużym, ale także na małym ekranie. Pokazała się między innymi w "Kids Incorporated" telewizyjnym programie dziecięcym, wyświetlanym od 1984 roku - Martika udzielała się w nim do 1986 roku. Co ciekawe, nie jest jedyną znaną postacią, która przewinęła się przez jego obsadę. Można w nim było zobaczyć także Stacy Ferguson (szerzej znaną jako Fergie z formacji The Black Eyed Peas) czy gwiazdę Hollywood, Jennifer Love Hewitt.

Dzięki wyżej wymienionym występom, Marrero zwróciła uwagę łowców talentów z koncernu Sony Music, którzy widzieli w niej następcę Madonny. Namówili ją do wejścia do studia i tak doszło do zarejestrowania piosenki "We Are Music", która w 1987 roku ukazała się wyłącznie w Japonii na singlu, aby promować kasety magnetofonowe na tamtejszym rynku. Nie był to szczyt marzeń młodej artystki, jednak nagranie stanowiło z pewnością poważny krok w kierunku przyszłej kariery. Dzięki niemu, mogła w następnym roku nagrać pierwszy solowy album. Na sklepowe półki powędrował on już w październiku i zatytułowany był po prostu "Martika". Na promujący singel wybrano "More Than You Know". Co najistotniejsze, już za sprawą pierwszej małej płytki piosenkarka narobiła sporego zamieszania na scenie pop (bo "We Are Music" to troszeczkę inna sprawa), dostała się ona do amerykańskiego Top 20. Następna, "Toy Soldiers" (opowiadająca o uzależnieniu od narkotyków) sprawowała się jeszcze lepiej i dotarła już na sam szczyt zestawienia Billboardu, gdzie spędziła dwa tygodnie z rzędu (warto powiedzieć, że sample z tej kompozycji wykorzystał wiele lat później słynny raper Eminem, w utworze "Like Toy Soldiers", pochodzącym z jego albumu "Encore" z 2004 roku). Sam krążek osiągnął spory sukces i to nie tylko w rodzimych Stanach Zjednoczonych, gdzie pokrył się złotem w 1989 roku (15. lokata na liście najlepiej sprzedających się płyt), ale także w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł do wysokiej 11. pozycji. Jak pokazała przyszłość "Martika" do dzisiaj jest najlepiej rozchodzącą się pozycją w dyskografii Amerykanki.

W 1990 roku Martika została poproszona do napisania i zaśpiewania piosenki do filmu "Arachnofobia" w reżyserii Franka Marshalla. Tak powstała kompozycja "Blue Eyes are Sensitive to the Light", niemniej producenci ścieżki dźwiękowej nie byli zadowoleni z nagranych przez nią wokali, dlatego ostatecznie na płytę trafiła wersja, którą zaśpiewała Sara Hickman. Jeszcze w tym samym roku, Marerro rozpoczęła pracę nad drugim autorskim krążkiem. W jego powstaniu wspomógł ją sam Prince, który nie tylko wyprodukował kilka utworów, ale także napisał dla artystki część materiału. Powstała muzyka zahaczała o takie style jak R&B, jazz, funk, gospel a nawet o tradycyjne kubańskie dźwięki. Gotowe dzieło, pod tytułem "Martika's Kitchen", pojawiło się na rynku w 1991 roku. Niestety, mimo zaangażowania Prince'a, w Stanach Zjednoczonych okazało się one komercyjną klapą. Tytułowa kompozycja zajmowała bardzo odległe lokaty na listach przebojów, jedynie singlowi "Love… Thy Will Be Done", udało się przebić do Top 10. Ku zaskoczeniu, album został dużo cieplej przyjęty w innych krajach. W Wielkiej Brytanii utwór "Martika's Kitchen" dostał się do Top 20 a krążek sprzedawał się całkiem przyzwoicie. Zaowocowało to duża trasę koncertową, która objęła ponad 200 dat! Wydawnictwo okazało się jednak jej ostatnim solowym dokonaniem (z premierowym materiałem) w karierze. Wiele lat później ukazała się jeszcze kompilacja największych przebojów, zatytułowana "The Best of Martika: More Than You Know", która na całym świecie rozeszła się w ponad półmilionowym nakładzie (w następnych latach wydano jeszcze kilka tego typu składanek, co jest zaskakujące, biorąc pod uwagę wyjątkowo skromny dorobek piosenkarki).

Po zakończeniu trasy "Martika's Kitchen", Marrero niemal znikła z muzycznej sceny. W 1999 roku, po tym jak Carlos Santana wydał multiplatynowy album "Supernatural" i nastąpiła istna eksplozja muzyki latynoskiej na świecie, wystąpiła na kilku płytach innych wykonawców (pisała teksty, a także śpiewała w chórkach). Nie udało jej się niestety opublikować autorskiego materiału - żadna wytwórnia nie była zainteresowana przygarnięciem wokalistki pod własne skrzydła i wydania jej krążka. Dlatego w 2001 roku piosenkarka założyła własną stronę internetową Martika.com, na której publikowała nagrane własnym sumptem kompozycje, jak "The Journey" czy "Monday". Druga z wymienionych była w pewnym sensie przedsmakiem mającej się ukazać w późniejszym terminie, trzeciej solowej płyty, niestety, nigdy do tego nie doszło. W 2003 roku wraz z mężem, Michaelem Mozartem, powołała do życia formację nazwaną Oppera. Mimo poważnie brzmiącej nazwy, jej muzyka nadal zahaczała o rejony popowe. Duet rozpoczął jeszcze w tym samym roku pracę nad debiutanckim wydawnictwem, które pod tytułem "Violence" pojawiło się w 2004 roku nakładem malutkiej niezależnej wytwórni Dunda Chief . Już w 2005 roku kapela powróciła z kolejnym albumem, zatytułowanym wyłącznie nazwą zespołu, po czym wyruszyła w krótką trasę koncertową. Od tamtej pory status projektu jest nieznany. W 2007 roku jego strona internetowa (tak jak i oficjalnego fan klubu Aria 51) została z nieznanych przyczyn zdjęta z serwera, na który miała powrócić jeszcze w grudniu tego samego roku, co jednak nie nastąpiło.

Edytuj wiki

Nie chcesz oglądać reklam? Subskrybuj teraz

Podobni wykonawcy

Features

API Calls