Odtwarzanie przez Spotify Odtwarzanie przez YouTube
Przejdź do wideo YouTube

Ładowanie odtwarzacza...

Scrobblujesz ze Spotify?

Powiąż swoje konto Spotify ze swoim kontem Last.fm i scrobbluj wszystko czego słuchasz z aplikacji Spotify na każdym urządzeniu lub platformie.

Powiąż ze Spotify

Usuń

Dostępna jest nowa wersja Last.fm, aby wszystko działało poprawnie, przeładuj serwis.

Biografia

  • Lata aktywności

    1985 – teraz (33 lata)

  • Założono w

    Namur, Namur, Wallonie, Belgia

The Breath of Life – Belgijski zespół, grający mieszankę dark wave, ethereal wave czy rocka gotykciego o dość charkterystycznym i inwidualnym brzmieniu.

Zespół narodził się w 1985 roku w Gembloux, kiedy Isabelle Dekeyser (wokal), Philippe Mauroy (gitara) i Benoît Sokay (bas) spotkali się po raz pierwszy.
W 1990 r. Wraz z przybyciem Giovanniego Bortolina (instrumenty klawiszowe i skrzypce - ex Jo Lemaire + Flouze) podjęto decyzję o użyciu automatu perkusyjnego. Wraz z pojawieniem się Patricka Hendrixa jako stałego menedżera, grupa zaczęła zdobywać przyczółki i udoskonalała swój muzyczny styl. W tym samym roku wygrali konkurs w Verdur Rock w Namur i wydali taśmę z dziesięcioma utworami. W 1991 roku zespół wyruszył w trasę koncertową po Czechosłowacji i ponownie w następnym roku. Ich pierwsza płyta CD Live in Praha 92 podkreśla nagranie koncertu w Pradze.

Po raz pierwszy w tym samym roku pojawia się pierwszy album studyjny Painful Insanity nagrany przez Gillesa Martina, kultowego producenta Coldwave (Minimal Compact, Tuxedomoon, Anna Domino, Colin Newman, Malaria, The Names, Deus, Miossec lub Indochine). W 1993 r. Ukazało się Taste of Sorrow, które pozostaje dla wielu ich kultowym albumem. Również wyprodukowany przez Martina zawiera tytuł "Nasty Cloud", który stał się klasycznym gotyckim hitem. W 1995 roku zespół wydał Lost Children, które stworzyły delikatniejszą atmosferę w tylu ethereal wave. Grupa podpisała kontrakt z Hall of Sermon (fr) na kolejny album Sweet Party wydany w 1997 roku. To oznacza bardziej popowy i elektroniczny zwrot. W 2000 roku Silver Drops został wydany wraz z Martinem za blatem mikserskim. Melancholijny pop tinged z orientacją na Trip hop jest potwierdzony. Ten album był ostatnim z Martinem na produkcji. Krótko po tym, jak Mauroy opuścił zespół, a Didier Czepczyk przejął gitarę.

Albumy Everlasting Souls (2005) i Whispering Fields (2012), oznaczały powrót do bardziej gotyckiej atmosfery, rezygnację z automatu perkusyjnego
i przybycie perkusisty Marca Haerdena. Grupa zostaje następnie podpisana przez wytwórnię Danse Macabre. Benoît Sokay, basista od początku istnienia kapeli, opuścił ją w 2014 roku. W styczniu 2015 roku Philippe Mauroy dołączył do zespołu prawie 15 lat po jego odejściu.

W maju 2017 r. Ukazała się płyta Under The Falling Stars, w której Gilles Martin powrócił za mikserem. Album otrzymał świetne recenzje. W sierpniu 2017 r. Osiągnął 6. miejsce w rankingu niemieckich Sonic Seducer.

The Breath of Life grał m.in. na Dour Festival (BELG) , Whitby Goth Weekend (WB), M'era Luna Festival (NIEM), festiwalu Zillo (NIEM), Wave-Gotik-Treffen (NIEM), Castle Party Festival (POL), Underworld Camden (WB) … Grupa występowała w Belgii, Czechach, Danii, Anglii, Francji, Niemczech, Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Litwie, w Luksemburgu, Holandii, Polsce, Słowacji, Hiszpanii i Szwajcarii.

Edytuj wiki

Nie chcesz oglądać reklam? Subskrybuj teraz

Zewnętrzne linki

API Calls