Odtwarzanie przez Spotify Odtwarzanie przez YouTube
Przejdź do wideo YouTube

Ładowanie odtwarzacza...

Dostępna jest nowa wersja Last.fm, aby wszystko działało poprawnie, przeładuj serwis.

Biografia

Prljavo Kazalište - (pol. brudny teatr) - jeden z najważniejszych i najpopularniejszych chorwackich zespółów rockowych powstały w 1977 r. w Dubravie (dzielnica Zagrzebia) z przekształcenia punkowej grupy Ciferšlus, którą tworzyli: Davorin Bogović (wokal), Zoran Cvetković 'Zok' (gitara), Nino Hrastek (bas), Tihomir Fileš (perkusja) i Marijan Brkić (gitara). Tego ostatniego zastąpił późniejszy autor tekstów i muzyki Jasenko Houra, który zaproponował nazwę zaczerpniętą od tytułu jednego z odcinków popularnego w byłej Jugosławii komiksu Alan Ford.

Pierwszy oficjalny maxi-singiel "Televizori" wydany w 1978 r. zawierał trzy piosenki - “Televizori”, “Majka” and “Moje djetinjstvo”. W 1979 r. ukazało się drugie małe wydawnictwo kapeli “Moj otac je bio u ratu”. W tym samym roku został wydany debiutancki album “Prljavo Kazalište”, do dziś uznawany za przełomowy dla jugosłowiańskiego punk rocka, ponieważ za sprawą brzmienia i społeczno-politycznych tekstów spotkał się z bojkotem ze strony reżimowych mediów a największe kontrowersje wzbudziła piosenka „Neki djecaci”. Mimo tego album sprzedał się w nakładzie 25 000 a ten sukces pozwolił zespołowi wystąpić w Belgradzie przed najpopularniejszą kapelą na Bałkanach - Bijelo Dugme. W tym czasie zespół opuścił gitarzysta Cvetković, a powrócił Marijan Brkić.

Kolejny album – „Crno bijeli svijet” wydany w 1980 r., zdobył ogromną popularność i rozszedł się w 150.000 egzemplarzy. Utwory “17 ti je godina tek”, “Zagreb”, “Moderna djevojka”, lecz przede wszystkim “Crno bijeli svijet” (znany w Polsce z wykonania Kazika Staszewskiego na płycie "Yugoton") i “Mi plešemo” stały się wielkimi przebojami, które wyniosły grupę na szczytową pozycję ówczesnej jugosłowiańskiej sceny rockowej. W 1981r. w wyniku nieporozumień wokalista Davorin Bogović opuścił po raz pierwszy skład grupy a na wokalu zastąpił go Houra i tak powstała trzecia płyta „Heroj ulice”. Ponadto na tournee promującym album zabrakło perkusisty Fileša i basisty Hrasteka, którzy powołani zostali do wojska. Powrót Bogovića oraz wydanie „Korak od sna” (1983) miały przywrócić chwile tryumfu zespołu. Grupę zasilili nowi członkowie: Rajko Dumić (klawisze) oraz Mladen Bodalec i Zdenka Kovacicek (wokale). Po trasie koncertowej Prljavo Kazalište opuścił Bogović (tym razem na stałe, przechodząc do Parni Valjak), a głównym wokalistą został także na stałe Bodalec.

Płyta „Zlatne godine” z 1985 r. przniosła hity „Ne zovi mama doktora”, „Pod sretnom zvijezdom mi smo rodeni” i „Ma kog’ me Boga za tebe pitaju”. Kolejnym albumem, który okazał się przełomowym dla Prljavo Kazalište jest „Zaustavite zemlju” z 1988 r., gdzie znalazły się między innymi „Zaustavite zemlju”, „Marina” i „Moj bijeli labude”. Niekwestionowanym przebojem tej płyty stała się jednak „Mojoj majci” („Ruža Hrvatska”). Piosenka poświęcona niedawno zmarłej matce Houry zaczęła przyciągać na koncerty rzesze fanów, nabierając szerszego znaczenia niż tylko intymne wyznanie artysty. Spowodowała wzrost popularności grupy wśród rodzimej publiczności, która eksponowała chorwacką dumę narodową, a niechęć serbskich odbiorców. Prljavo Kazalište koncertowali w tym okresie w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Australii, Szwajcarii, Austrii i Szwecji.

Jedną z najważniejszych dat w historii zespołu jest 17 października 1989. Koncert w Zagrzebiu, planowany na koniec trasy „Zaustavite zemlju”, ostatecznie został zakazany. Houra mial oznajmić to rozentuzjazmowanej, wielotysięcznej publiczności. Nie chcąc ich zawieść, na oczach patroli milicji jugosłowiańskiej Prljavo Kazalište zaczęli grać. Wydarzenie to poruszyło tłumy, a uwielbiana przez fanów grupa na długo stała się numerem jeden.

W roku 1990 Houra powstał album „Devedesete”. Tytułowy (jak się okazało proroczy) przebój pokazywał, co może reżim zrobić ze zwykłym, małym człowiekiem. Pozostałe piosenki mają charakter bardziej komercyjny. Rokiem ukazania się kolejnej płyty, „Lupi petama i reci sve za Hrvatsku" jest 1993. Niemalże każdy utwór stał się przebojem i nie opuszczał anten radiowych i telewizyjnych. Klimatem odpowiada ona nastrojowi czasów, w których powstała, a „Uzalud vam trud sviraci” Houra poświęca zniszczonej wojną Slawonii. Prljavo Kazalište koncertuje w całej Chorwacji, a także poza jej granicami. Finałowym występem tej trasy jest koncert na Dolcu w Zagrzebiu 27. grudnia 1994. Pomimo niesprzyjających warunków (nie tylko atmosferycznych – było wtedy -40C), zarówno zespół, jak i wielotysięczna publiczność, wykazują się niebywałą energią.

Kolejna studyjna płyta, „S vremena na vrijeme” została nagrana za granicą i ukazała się w roku 1996. Jej wizytówkami są „Sretan Božić”, „Laku noć Zagrebe” i „Dodi sada gospode”. Rok później, już w Dubravie powstaje „Dani ponosa i slave”, na której usłyszeć można między innymi: „Brane srušit ću sve”, „Dani ponosa i slave”, „Dobro jutro šezdesetosmaši”, czy „Ako tražiš nekoga”. W 2001 roku Prljavo Kazalište wydają czteropłytową kompilację „Sve je lako kad si mlad”, która jest podsumowaniem ich dotychczasowej twórczości.

Dwa najnowsze albumy - „Radio Dubrava” (2003) i „Moj dom je Hrvatska” (2005) - komentują rzeczywistość dzisiejszej Chorwacji. W 2008 roku zespół będzie świętować trzydziestolecie swojego istnienia.

Obecny skład:
Jasenko Houra (gitara rytmiczna)
Mladen Bodalec (wokal)
Tihomir Fileš (perkusja)
Jurica Leikauff (klawisze)
Mario Zidar (gitara)
Dubravko Vorih (bas)

Byli członkowie:
Zoran Cvetković - 'Zok' (gitara solowa) 1977 - 1979
Davorin Bogović (wokal) 1977 – 1981 ; 1983. – 1985
Zdenka Kovacicek (drugi wokal)
Rajko Dumić (klawisze)
Mladen Roško (klawisze) 1989
Marijan Brkić (gitara solowa) 1979 – 1989
Damir Lipošek (gitara solowa) 1989 – 2001
Fedor Boić (klawisze) 1993 – 2001
Nino Hrastek (bas) 1977 -2005
Zlatko Bebek (gitara solowa) 2001 - 2007

Dyskografia

Single:

* Televizori, 1978.
* Moj je otac bio u ratu, 1979.

Albumy studyjne:
* Prljavo kazalište, 1979.
* Crno-bijeli svijet, 1980.
* Heroj ulice, 1981.
* Korak do sna, 1983.
* Zlatne godine, 1985.
* Zaustavite Zemlju, 1988.
* Devedeseta, 1990.
* Lupi petama i reci sve za Hrvatsku, 1993.
* S vremena na vrijeme, 1996.
* Dani ponosa i slave, 1998.
* Radio Dubrava, 2003.
* Moj dom je Hrvatska, 2005.

Live:

* Sve je lako kad si mlad - live, 1989.
* Božićni koncert, 1995.
* XX godina, 1997.

Kompilacje:

* Najveći hitovi, 1994.
* Balade 2000.
* Sve je lako kad si mlad ‘77-’99, 2001.
* Hitovi, 2000.

Video:

* Voljenom gradu, 1989
* Koncert u HNK,, 1993
* Božićni koncert, 1995
* Na trgu, 2003

Edytuj wiki

Nie chcesz oglądać reklam? Subskrybuj teraz

Zewnętrzne linki

API Calls