Biografia
-
Lata aktywności
1999 – 2011 (12 lat)
-
Założono w
Brooklyn, New York, New York, Stany Zjednoczone
-
Członkowie
- John Schmersal (1999 – 2011)
- Matt Schulz
- Rick Lee
- Steve Calhoon
- Toko Yasuda
Enon to amerykański zespół indie rock założony w 1998 roku w Nowym Jorku (z początkowymi powiązaniami w Filadelfii) przez gitarzystę i wokalistę Johna Schmersala (byłego członka Brainiac), basistę Ricka Lee i perkusistę Steve'a Calhoona (obaj ex-Skeleton Key), który nazwał się od małej wioski Enon w Ohio niedaleko rodzinnego miasta Schmersala.
Po tragicznej śmierci wokalisty Brainiac w 1997 roku Schmersal początkowo planował solowy projekt, ale współpraca z Lee i Calhoonem szybko przekształciła go w pełnoprawny zespół, debiutujący instrumentalnym albumem Long Play w 1998 roku, a rok później pełnym debiutem Believo! produkowanym przez Dave'a Sardy'ego.
Po wydaniu Believo! (1999) Calhoon opuścił zespół, zastąpiony przez wokalistkę i basistkę Toko Yasudę (ex-Blonde Redhead, The Lapse) oraz perkusistę Matta Schulza, co ustaliło klasyczny trio skład na większość kariery i przyniosło bardziej melodyjne, elektroniczne brzmienie z elementami indietronica.
Drugi album High Society (2002) zyskał uznanie za chwytliwe, synthowe kompozycje i hity jak "Disposable Parts", umacniając pozycję Enon w nowojorskiej scenie indie obok zespołów jak The Faint, z którymi koncertowali.
Po odejściu Ricka Lee zespół kontynuował jako trio, wydając Hocus Pocus (2003) z bardziej eksperymentalnym, popowym podejściem oraz kompilację rarities Lost Marbles and Exploded Evidence (2005) z bonusowym DVD, a ostatni album Grass Geysers…Carbon Clouds (2007) przyniósł dojrzałe, atmosferyczne brzmienie z wpływami elektroniki.
Enon słynął z eklektycznego stylu łączącego noise rock Brainiac z melodyjnym indie popem, używając Moogów, Teisco gitar i nietypowych perkusyjnych setupów (jak "junk kit" Lee), a ich muzyka ewoluowała od surowego lo-fi do wypolerowanej indietronica z dualnymi wokalami Schmersala i Yasudy.
Zespół zakończył działalność około 2011 roku po intensywnych trasach (m.in. z Caribou), bez planów na kontynuację, choć członkowie kontynuują projekty poboczne – Schmersal w Vertical Scratchers i Crooks on Tape, Yasuda w Plvs Vltra, a Schulz w Holy Fuck i SAVAK – pozostawiając kultowe dziedzictwo w amerykańskim undergroundzie indie lat 2000.
Albumy studyjne (LP):
1999 – Believo!
2002 – High Society
2003 – Hocus Pocus
2007 – Grass Geysers…Carbon Clouds
Inne ważne wydania:
1998 – Long Play (instrumentalny LP)
2005 – Lost Marbles and Exploded Evidence (kompilacja singli, rarities + DVD)
Opisy wykonawcy w Last.fm są edytowalna dla każdego. Poczuj się autorem i umieść swoje informacje!
Całość tekstu udostępnionego przez użytkowników na tej stronie jest dostępna w oparciu o licencję Creative Commons Attribution-ShareAlike; zastosowane mogą być takżę dodatkowe warunki.
