nigdy

"Dzień był idealny. Spasione robaki wygrzewały się w słońcu.
- Masz rudy zarost - powiedziała, wpatrując się w jego brodę.
Pasikonik przeskoczył nad ich głowami.
- Twoje włosy pod światło też są rude.
Powietrze było wilgotne i zatykało oskrzela. Nachylił się nad nią i nie zamykając oczu, pocałował w szyję.
- Dlaczego to robisz?
- To pewnie instynkt.
Uśmiechnęła się.
- Będzie burza. Masz w domu suszarkę do włosów?
- Mam suszarkę i szufladę pełną ciepłych skarpet. Nie bój się, nie dostaniesz kataru.
Odwrócił się na plecy i zamknął oczy.
- A gdybym cię teraz pocałował w udo, zareagowałabyś?
Nie otwierając oczu, dotknął dwoma palcami jej biodra.
- W udo? - zapytała leniwie.
- Tak, na razie w udo - ostatnie słowa były ledwie słyszalne.
Pasikonik wskoczył jej na ramię i zaraz zeskoczył.
- Nie, nie zareagowałabym."






"Jakiekolwiek byłoby źródło mej głupoty, jeszcze się nie wyczerpało. "




zupa