Version 4

Líbido could be:

1.’Wszystko zaczęło się gdy obywatel Qbeck wraz z niejakim Matasem wspólnie uczęszczali do amatorskiego teatru “LA Strada”, próby trwały do osiemnastej, Matas miał autobus dopiero koło 21, więc tzw. międzyczas spędzał właśnie u Qbecka, który raczył go swoją gościnnością, a przy okazji przygrywał na gitarze, bo Matas głos ciepły ma, śpiewać chciał i potrafił. W ten oto sposób Druga Osoba została włączona w tajemnice Qbeckowej alkowy, w której to on różne dziwne wyziewy swej nieokiełznanej inwencji umieszczał.
Potem nadszedł Horacy, najlepsza rzecz jaka mogła się embrionowi Libido wydarzyć, Horacy uczył się grać na perkusji, co nieco nawet już potrafił, miał spore chęci i animusz, a dodatkowo znał się na różnych techniczno-muzyczno-informatycznych bajerkach, co przy totalnej niekumacji Qbecka w tej materii okazało się niuansem zbawiennym.
Rozmowa na tzw.”budkach” przebiegła mniej więcej tak:
Qbeck: Tu mam kilka piosenek, będziesz z nami grać.
Horacy: Spoko, luz.
I grał.
Do składu dołączyli Łysy, wiecznie pozytywnie nastawiony osobnik, który grał na takiej ostrej, sfuzzowanej gitarze, i Zienek, który inicjacyjny kontakt z instrumentem, na którym grał, to jest z gitarą basową, miał na pierwszej próbie Libido,co było niejako symbolem dość spontanicznej i radosnej, bezkompleksowej wczesnej twórczości zepsołu. Z tamtego okresu pochodzą piękne, acz wielce niedoskonale wykonane piosenki jak np. “Namiętności ostatniego Cadillaca”, “Jan III Sobieski” czy “Serum”, a także przeróbki “Taty dealera” i “Plus i Minus”, w którym to Horacy i Matas zamienili się rolami.
Po tym wszystkim zespół wzorem innych wielkich świata tego rozpadł się, zaczęło się od Zienka, który musiał uczyć się poważnie do matury, przez Matasa aż do Łysego, którym najwidoczniej coś się nie podobało. Z późniejszych relacji można było się dowiedzieć, że sposób prowadzenia zespołu przez Qbecka był despotyczny. Próby wskrzeszenia Libido z Grubym na basie i Madzią Jabłońską na wokalu się nie udały i do dziś ostatnim koncertem zespołu był występ z okazji WOŚP dwa lata temu.
Dodatkowo Horacy z Matasem dostali się na studia do Szczecina, Qbeck wyemigrował zasie do stolicy Wielkopolski, po roku dołączył do niego Łysy, ale zanim to się stało Horacy nacisnął wystarczająco silnie Qbecka by ten objawił mu różne piosnki, które mu się napisało, a dodatkowo odkrył jakiś fajny program do nagrywania i tak od słowa do słowa zgadali się, że spróbują coś nagrać w wakacje po pierwszym roku studiów.
Efekt przeszedł oczekiwania waszych filozofów, całkowity koszt nagrania płyty p.t. “Hymny czasów bezkrólewia” wyniósł 60 groszy: bateria do mikrofonu pożyczonego od wielmożnego proboszcza wyszoborskiej parafii, Qbeck dzień w dzień na rowerku śmigał dwadzieścia kilometrów, nagrywał swoje partie, potem wracał a Horacy zostawał z całą tą kakofonią i powoli szlifował diament, co zajęło mu bez mała rok. Dodatkowo do składu powrócił Matas, który śpiewa w większości kawałków, do współpracy zaproszono też Agnieszkę i Kasię Świątek, które uczyniły kilka pięknych chórków dla nas.
Na płycie wszystkie partie instrumentów oprócz perkusji są nagrane przez Qbecka, Horacy zaś umiejętnie stopował ów wulkan inwencji i tak potrzebowali roku, żeby posłuchać efekt końcowy i odkryć, że doskonale się uzupełniają i że właściwie nie byłoby jednego bez drugiego. Łysy zaś usłyszawszy owe songi z powrotem nawiązał kontakt z w.w. panami i póki co restauracja skłądu koncertowego stoi otworem.’Polish alternative band.


2. A Peruvian rock band formed in 1996. Band members are Salim Vera (vocals, guitars), Antonio Jauregui (bass), Manolo Hidalgo (lead guitar) and Jeffry Fischman (drums). They released their self titled album Libido in 1998. It included hit singles like “Como un perro” and “Sed”. Libido became known as one of the best rock bands in Peru and they started touring all over the country. As a result of the success of its first album, the group began to play at Peru’s premier venues; meanwhile, their music began to be noticed by diverse North American radio stations with Spanish rock programming, in specialized magazines, and on diverse music web sites.

In 2000 the band took a break from touring to record their second album titled Hembra. It was produced by Tweety González and mixed by Doug Trantow, and was recorded in Buenos Aires and Los Angeles. This album marked the beginning of Líbido’s working relationship with Sony Music, which helped reinforce its presence in the Peruvian market; the market had already been struck by a high level of piracy. The album, which attracted a lot of attention from the South American press, quickly became number 1 in Peru and the single ‘En esta habitación’ was nominated for a Latin Grammy Award. With this album they achieved two #1 hits in the rankings of local radio stations with the singles ‘Tres’ (‘Three’) and ‘En esta habitación’ (‘In this room’). Both singles were named “Song of the year” in Perú’s three principal rock/pop radio stations. The music videos for the singles were directed by Juan Pablo Olivares y Picky Talarico, respectively.

After this, they began crossing borders, taking their music to places such as Buenos Aires, Argentina (Buenos Aires Hot Festival in January 2001); the United States (the South by Southwest Festival in Austin, Texas, in March 2001; the ASCAP AMPT Music Series Miami in October 2000, and headlining the Show to benefit IRC Miami Chapter in December 2001); Caracas, Venezuela (Festival Nuevas Bandas 2001); and Santiago, Chile (July 2001). During this period they received on behalf of their recording house gold and platinum albums which certified the high sales of ‘Hembra’ in Peru: its sales in that country were about the same as its sales throughout all the rest of the American continent.

During 2001 they continued headlining the foremost festivals in Peru: the Festival de la Cerveza in Cuzco (June 2000) and Arequipa (August 2001 and 2002); the Feria del Hogar (Lima, August 2001); and the Lima Music Fest (November 2001); all of which were well attended. Throughout this time, they continued holding numerous concerts throughout the country.

September 2002 was a high point in the life of the group. They received a nomination in the first MTV Latin American Video Music Awards and terminated their contract with Sony Music. September was also the start of the recording of their third disc in Estudios Panda (Argentina), under the production of the Canadian Duane Baron and mixing engineer Thom Russo.

In October of 2002, Líbido won the Best South-West Artist honor at the MTV Latin American VMAs. This was a great moment for Peruvian rock music in general, since it marked the first international recognition received by any Peruvian rock band. It was the culmination of all the work done in those first six years of existence.

In December 2002, the band released their third album pop*porn which repeated the success of Hembra, certified double platinum for its high sales volume in only three days on the market. Currently (the end of 2004) it has reached nearly quintuple platinum status. Their single “Frágil” was number one for three weeks on MTV and was nominated for a MTV Video Music Award.

In March of 2003, Líbido again took part in the South By Southwest Festival in Austin, Texas. This was a preamble to their first U.S. tour, which included that coast of the U.S. The music video for ‘Frágil’ (‘Fragile’) had a strong presence on MTV Central, and had the top spot in the Top 20 for three consecutive weeks. In June, the band participated again in the Festival de la Cerveza Cuzqueña. At the start of July 2003, pop*porn was released in the U.S., Puerto Rico, Ecuador, and Colombia.

In October of 2003, Libido again triumphed at the second Latin American MTV Video Music Awards (VMALAs), when they won the “Best Central Artist” category for the second consecutive year. This also involved their participation in a live Pre-Show for the VMALAs, which was the first performance by a Peruvian rock band to be broadcast live to all of North America.

In the second half of 2003, the group continued traversing South America with appearances in the Festival de la Cerveza Paceña in La Paz (Bolivia) and the Cabildo Rock & Pop Festival in Montevideo (Uruguay). Meanwhile, in December 2003, ‘pop*porn’ was published in Argentina by Alerta! Discos (owned by Zeta Bosio), and Chile.

In 2004, Líbido recommenced its activities with the filming of their new video for ‘No será lo mismo sin ti’ (‘It won’t be the same without you’), which is currently in heavy rotation at Perú’s principal radio stations.

In December 2004, Libido released their first acoustic album titled Líbido Acústica.

After a long break in the beginning of 2005, original drumer Jeffry Fischman left the band for personal reasons, and to continue his studies in the US. With his replacement Ivan Mindreau behind the drums, by October 2005, their new album, “Lo Ultimo Que Hable Ayer”(‘The last thing I said Yesterday’), is released. Instead of the rock sound that made Libido famous, they chose a more experimental sound. With their first radio single “Culpable”, that had a strong influence in the radios, they began their promotion for the new album. It had a lot of controversy from the fans, who claimed that it wont be same withouth Jeffry Fischman and Libido’s music has been going down hill. Despite the critics, “Lo Ultimo Que Hable Ayer” had a lot of popularity among average listeners and it even brought more and new type of fans.

3. A European Band

Edited by maybethis on 22 Nov 2006, 20:36

Sources (view history)

wikipedia

All user-contributed text on this page is available under the Creative Commons Attribution/Share-Alike License.
Text may also be available under the GNU Free Documentation License.

Factbox

Generated from facts marked up in the wiki.

No facts about this artist

You're viewing version 4. View latest version, or discuss this wiki.

You can also view a list of all recent wiki changes.