Leader:
frailangel
Join Policy: Open
Created on: 19 Jul 2006
Description:
Join Policy: Open
Created on: 19 Jul 2006
Description:
ZOR Dergisi (2002 - 2008)
www.zormuzik.com
www.zormuzik.com
ZOR dergisi kapandı!
Evet, bu aylar önce yazılması gereken bir yazıydı, ama elim gitmedi bir türlü. Sanırım bizi 12 sayı boyunca takip edenlere bir açıklama borcumuz var.
Dergiyi 2002'de kurduğumuzda bizi buna iten etrafta kafamızdaki gibi bir dergi olmamasıydı. Kendi fikrimize göre ortaya düzgün bir şeyler koymak ve yine kendimize göre insanları bilgilendirerek kaliteli müzik dinlemeye yönlendirmek amacıyla yola çıktık ve zamanla şahane bir ekip kurduk.
Aradan zaman geçti, ekip öyle şahaneydi ki dergiden kimin ayrıldığı, dergiye kimin girdiği belli bile olmuyordu. Sistem müthiş işliyordu.
Aklımızda tek bir şey vardı, bu ülkedeki metal dinleyicileri iyi bir dergiyi hak ediyordu ve o derginin de kendini bile zamanla aşması gerekiyordu.
Burada, “iyi dergi yok muydu bu ülkede, ne sanıyorsunuz kendinizi” tepkileri gelecektir, bu ülkede bunlar normal. Takip edenler biliyor, biz kimseyle polemiğe girmedik, işimize baktık. Başka dergileri ne rakip olarak gördük, ne de küçümsedik.
Sadece farklı bir şeyler ortaya koymaya, zoru başarmaya çalıştık ve aslında yapılması gerekeni yaptık, fazlasını değil.
Türkçe’yi elimizden geldiğince doğru kullanmaya çalıştık, röportajları çok ciddiyle aldık, saatlerce soru düşündük, araştırma yaptık ve gruplara “grubu niye kurdunuz, neden metal?” gibi saçma sapan sorular sormadık, İngilizce yapılan bir röportajda, İngilizce şarkı sözü yazan bir gruba, “şarkı sözlerinizde ne anlatıyorsunuz” diye sorup, “açıp okusana” yanıtını almadık, sadece arkadaşımız olduğu için hayatta bir daha dinlemeyeceğimiz albümlere/demolara methiyeler düzmedik, şirketlerden reklam alabilelim diye albümlerine hak ettiklerinden yüksek puan vermedik, dürüst olduk, başkalarının sorularını, albüm kritiklerindeki cümleleri çalmadık, başkalarının röportajlarını alıp çevirmedik hepsini kendimiz yaptık. Derginin tasarımı, dağıtımı, poşetlenmesi, kargolanması bile hep ekip tarafından yapıldı. Sonuçta kendimize göre Zor’u başardık. 3 ayda ya da 6 ayda bir çıksa da Zor, istediğimiz hale gelmiş, hatta ummadığımız kadar büyümüştü.
Dergide de bunu anlattık, ekip birbirinden alakasız adamlarla doluydu. Vergi denetçileri, banka müfettişleri, Birleşmiş Milletler çalışanları, avukatlar ve öğrenciler sadece yazmayı sevdikleri için yazıyorlardı ve para bu dergi için hiçbir zaman önemli olmadı. Hiçbir yazar para istemedi, dergi de para kazanmak için kurulmamıştı zaten. Sonraki sayının matbaa parasının çıkması yetiyordu bize.
Zamanla renkli sayılar çıkarmaya başladık, röportaj ve yazı konusunda zaten kendimize göre tavan yapmıştık. En zor gruba bile "Zor" sorularını buluyor şahane yanıtlar alıyorduk. Ulaşılmaz dediğimiz gruplara ulaştık, tasarımımız da gelişti, tasarımcılarımız reklam ajanslarından iş teklifi aldı. Bunları yaparken tabi ki bu işleri iyice öğrendik, kendimizi geliştirdik.
İşte bu sürekli ileriye gitme prensibi derginin sonu oldu. Artık bu şartlarda bizim için gidilecek bir yer kalmamıştı. Zor, sadece bir kişinin maaşıyla maddi destek sağladığı, bir sürü şahane insanın arı gibi çalışarak çıkardığı dergi oldu. Herkes doydu manevi olarak. Artık yapılabilecek tek şey vardı ki hiçbir zaman bunu yapmak istediğimizden tam emin olamadık sanırım: aylık olmak, reklam alarak para kazanmak ve bu işi meslek haline getirebilmek.
Bunun için neredeyse 2 yıl uğraştık, Yaysat gibi dağıtımcılarla anlaşma safhasına geldik. Buradan sonrası bir itiraf niteliği taşıyor sanırım. Bir ara ekibi güçlendirip piyasaya daha çok hitap eden yazılar yazdıracak adamlar ayarlamayı düşündük.
Ekibe güvenip aylık olacağımızı dergide de yazdık.
Zor aylık olup mecburen piyasaya hitap eden bir dergi olacaktı ve o kadar işinin arasında dergiye saatlerini ayıran o insanlara istemeseler de para verebilecektik nihayet. Maalesef bunun bu ülkede piyasaya hitap eden şeyler sunmadan başarılamayacağı biliyorduk. Sonra bunun denemesini yaparken gördük ki doymuşuz biz, para için bu işi yapamazmışız.
Bu sürekli “daha iyisini çıkaralım” ilkesini ekibe yayarken, bir gün daha iyisini yapamayacak hale gelince, aşacak bir engel kalmayınca motivasyonu sağlayan tek şeyin okuyucu mailleri olduğunu düşünememişiz.
Neticede, 3 ayda ya da 6 ayda bir yayımlayarak bu dergiyi bu formatta yıllarca çıkarabilirdik. Ama biz kendi zorumuzun üstesinden gelmiştik. Bunu anlamak bazılarına güç gelebilir, eldeki şartları göz önüne alınca ortaya çıkan son şeyi tekrarlamaktan öteye gidemeyecektik ve bu bize yetmeyecekti. Belki de daha önce bırakmalıydık zaten. Buraya kadar devam etmemizin nedeni de okuyucuların desteğidir.
1000 kişiydiniz belki ama "bizim ne yaptığımız anlıyor, alıyorlar dergiyi" diyorduk, bir anlamda okuyucuya saygısı olduğu için kapandı bu dergi.
Belki bir gün tekrar uğraşırız bu işle, ama şu an çok uzak gözüküyor.
12 sayı boyunca dergiyi takip ederek bizi destekleyen, eleştirileriyle bizlere yol gösteren, “dergi bana müzikal anlamda çok şey kattı” gibi cümleleriyle bizlere moral aşılayan tüm okuyuculara, derginin dağıtımı, baskısı ve hazırlanmasında emeği geçen herkese dergi adına teşekkür ederim.
Hoşça kalın
OK
Evet, bu aylar önce yazılması gereken bir yazıydı, ama elim gitmedi bir türlü. Sanırım bizi 12 sayı boyunca takip edenlere bir açıklama borcumuz var.
Dergiyi 2002'de kurduğumuzda bizi buna iten etrafta kafamızdaki gibi bir dergi olmamasıydı. Kendi fikrimize göre ortaya düzgün bir şeyler koymak ve yine kendimize göre insanları bilgilendirerek kaliteli müzik dinlemeye yönlendirmek amacıyla yola çıktık ve zamanla şahane bir ekip kurduk.
Aradan zaman geçti, ekip öyle şahaneydi ki dergiden kimin ayrıldığı, dergiye kimin girdiği belli bile olmuyordu. Sistem müthiş işliyordu.
Aklımızda tek bir şey vardı, bu ülkedeki metal dinleyicileri iyi bir dergiyi hak ediyordu ve o derginin de kendini bile zamanla aşması gerekiyordu.
Burada, “iyi dergi yok muydu bu ülkede, ne sanıyorsunuz kendinizi” tepkileri gelecektir, bu ülkede bunlar normal. Takip edenler biliyor, biz kimseyle polemiğe girmedik, işimize baktık. Başka dergileri ne rakip olarak gördük, ne de küçümsedik.
Sadece farklı bir şeyler ortaya koymaya, zoru başarmaya çalıştık ve aslında yapılması gerekeni yaptık, fazlasını değil.
Türkçe’yi elimizden geldiğince doğru kullanmaya çalıştık, röportajları çok ciddiyle aldık, saatlerce soru düşündük, araştırma yaptık ve gruplara “grubu niye kurdunuz, neden metal?” gibi saçma sapan sorular sormadık, İngilizce yapılan bir röportajda, İngilizce şarkı sözü yazan bir gruba, “şarkı sözlerinizde ne anlatıyorsunuz” diye sorup, “açıp okusana” yanıtını almadık, sadece arkadaşımız olduğu için hayatta bir daha dinlemeyeceğimiz albümlere/demolara methiyeler düzmedik, şirketlerden reklam alabilelim diye albümlerine hak ettiklerinden yüksek puan vermedik, dürüst olduk, başkalarının sorularını, albüm kritiklerindeki cümleleri çalmadık, başkalarının röportajlarını alıp çevirmedik hepsini kendimiz yaptık. Derginin tasarımı, dağıtımı, poşetlenmesi, kargolanması bile hep ekip tarafından yapıldı. Sonuçta kendimize göre Zor’u başardık. 3 ayda ya da 6 ayda bir çıksa da Zor, istediğimiz hale gelmiş, hatta ummadığımız kadar büyümüştü.
Dergide de bunu anlattık, ekip birbirinden alakasız adamlarla doluydu. Vergi denetçileri, banka müfettişleri, Birleşmiş Milletler çalışanları, avukatlar ve öğrenciler sadece yazmayı sevdikleri için yazıyorlardı ve para bu dergi için hiçbir zaman önemli olmadı. Hiçbir yazar para istemedi, dergi de para kazanmak için kurulmamıştı zaten. Sonraki sayının matbaa parasının çıkması yetiyordu bize.
Zamanla renkli sayılar çıkarmaya başladık, röportaj ve yazı konusunda zaten kendimize göre tavan yapmıştık. En zor gruba bile "Zor" sorularını buluyor şahane yanıtlar alıyorduk. Ulaşılmaz dediğimiz gruplara ulaştık, tasarımımız da gelişti, tasarımcılarımız reklam ajanslarından iş teklifi aldı. Bunları yaparken tabi ki bu işleri iyice öğrendik, kendimizi geliştirdik.
İşte bu sürekli ileriye gitme prensibi derginin sonu oldu. Artık bu şartlarda bizim için gidilecek bir yer kalmamıştı. Zor, sadece bir kişinin maaşıyla maddi destek sağladığı, bir sürü şahane insanın arı gibi çalışarak çıkardığı dergi oldu. Herkes doydu manevi olarak. Artık yapılabilecek tek şey vardı ki hiçbir zaman bunu yapmak istediğimizden tam emin olamadık sanırım: aylık olmak, reklam alarak para kazanmak ve bu işi meslek haline getirebilmek.
Bunun için neredeyse 2 yıl uğraştık, Yaysat gibi dağıtımcılarla anlaşma safhasına geldik. Buradan sonrası bir itiraf niteliği taşıyor sanırım. Bir ara ekibi güçlendirip piyasaya daha çok hitap eden yazılar yazdıracak adamlar ayarlamayı düşündük.
Ekibe güvenip aylık olacağımızı dergide de yazdık.
Zor aylık olup mecburen piyasaya hitap eden bir dergi olacaktı ve o kadar işinin arasında dergiye saatlerini ayıran o insanlara istemeseler de para verebilecektik nihayet. Maalesef bunun bu ülkede piyasaya hitap eden şeyler sunmadan başarılamayacağı biliyorduk. Sonra bunun denemesini yaparken gördük ki doymuşuz biz, para için bu işi yapamazmışız.
Bu sürekli “daha iyisini çıkaralım” ilkesini ekibe yayarken, bir gün daha iyisini yapamayacak hale gelince, aşacak bir engel kalmayınca motivasyonu sağlayan tek şeyin okuyucu mailleri olduğunu düşünememişiz.
Neticede, 3 ayda ya da 6 ayda bir yayımlayarak bu dergiyi bu formatta yıllarca çıkarabilirdik. Ama biz kendi zorumuzun üstesinden gelmiştik. Bunu anlamak bazılarına güç gelebilir, eldeki şartları göz önüne alınca ortaya çıkan son şeyi tekrarlamaktan öteye gidemeyecektik ve bu bize yetmeyecekti. Belki de daha önce bırakmalıydık zaten. Buraya kadar devam etmemizin nedeni de okuyucuların desteğidir.
1000 kişiydiniz belki ama "bizim ne yaptığımız anlıyor, alıyorlar dergiyi" diyorduk, bir anlamda okuyucuya saygısı olduğu için kapandı bu dergi.
Belki bir gün tekrar uğraşırız bu işle, ama şu an çok uzak gözüküyor.
12 sayı boyunca dergiyi takip ederek bizi destekleyen, eleştirileriyle bizlere yol gösteren, “dergi bana müzikal anlamda çok şey kattı” gibi cümleleriyle bizlere moral aşılayan tüm okuyuculara, derginin dağıtımı, baskısı ve hazırlanmasında emeği geçen herkese dergi adına teşekkür ederim.
Hoşça kalın
OK
Recent Journals
See allWeekly Top Artists
Connected Artists
-
Darkthrone 
-
Nettlethrone
-
Agalloch
-
Tenhi
-
Shadow Gallery
-
Sieges Even
-
Rotting Christ
-
Pest
-
Self Torture
-
Lugubrum
-
Pantera
-
Isis
Shoutbox
-
frailangel wrote:
zor@zormuzik.com adresine mail atarak dergi ile iletişime geçebilir ve istediğiniz sayıları talep edebilirsiniz.
-
Lunarcrown wrote:
12. sayının eksik olduğunu farkettim, zıd da sordurdum ama kalmamış Tolga'da. Herhangi bir yerden temin edebilme şansımız var mı?
-
MyDarkDesires wrote:
kötü oldu bu ya
-
Uyutbeni wrote:
emekleriniz için çok sağolun.. yolunuz açık olsun.
-
dovenia wrote:
gerçekten çok üzüldüm... yorum yapamayacağım..
-
sonmohikan wrote:
Sevdiğim bütün dergilerin kaderi bu galiba.(bkz Gameshow, Şebek Heavy Metal Fanzin) Eksikliğini çok hissedicem
-
commemoration wrote:
dergi kadar samimi bir hoşçakalın yazısı.....yazılanların hepsi her sayıda hissediliyordu.Biz, ben çok teşekkür ederim. Siz "zor" olanı zaten başardınız..ve daha da iyisi var mı bilinmez, bunun için uğraştınız ve şimdi bekliyorsunuz...Birgün....uzak değil.
-
Darzamat wrote:
Bizi kaliteden mahrum bıraktınız.
-
baynuman wrote:
çok emeğiniz geçti metal dinleyicilerine, hakkınızı helal edin
-
backstagebug wrote:
Kıbrıs'da olduğumdan anca 3 sayınızı edinebildim, ama hepside arşivimde özenle saklanan dergiler oldular. Elinize sağlık şimdiye kadar yaptığınız işlerden dolayı.
-
razor36 wrote:
Piyasadaki en iyi dergiydi zor.Kapanması çok kötü oldu.Her sayısı için büyük bir heycanla beklerdim.Gerşey için saolun her sayıda çok iyi iş çıkardınız.Elimdeki sayıları artık bir kollekisyon olarak saklıyacağım :(
-
Neilas1903 wrote:
Kalite kokan bir dergiydi .Başka hiçbir dergiyle karşılaştırılamayacak kadar başarılı bi iş çıkardınız kanımca.Umarım ileride sürpriz bi dönüşle bizi sevindirirsiniz.Teşekkürler emeğiniz için .
-
goatprinciple wrote:
Bu kalitede bir dergiyi sundukları için asıl biz teşekkür ederiz efendim Zor grubuna... 12 sayı boyunca keyifle takip ettik dergiyi, şimdi boşluğu doldurulamayacak maalesef... Piyasadaki dergiler bu denli haz veremiyordu gerçekten... Üzüldük, bu da başka söylenecek söz bırakmıyor... Herşey için çok teşekkür ederiz, umarım gelecekte fikrinizi değiştirirsiniz ve tekrar dergiye ulaşabiliriz..
-
end_of_twilight wrote:
Herhangi bir kültürün çok çok zayıf olarak algılandığı,veya hiç algılanamadığı ülkemizde, yıllarca rock/metal kültürünü anlatmaya,doğru ve etkin şekilde algılanabilmesine çalıştınız. Gerçekten çok üstdüzey işlere imza attınız. Bitmesi çok kötü oldu bana göre,bitirme mazeretleriniz her ne kadar olabildiğince mantıklı,onurlu olsa da..Müziği bir tarafa bırakırsak,bu ülkede herhangi bir alanda varolan bilinci üste çekmek gibi bir zor işe kalkışmak, ve bunu süper bi şekilde yıllarca sürdürmek bile çok güzel birşey..Özellikle günümüzdeki her alanda, mide bulandırıcı seviyede cahil,bilinçsiz ortamda,sizin gibi insanların varolduğunu bilmek bile , bana gelecek için umut veren birkaç olgudan biri.. Esen kalın..Her ne kadar uzak deseniz bile, gelecek için yapacağınız her türlü etkinliği dört gözle bekliyoruz.. Herşey için teşekkürler..
-
the_minds_eye wrote:
tüh.şebek heavy metal fanzin vardı bide böle arkasında boşluk bırakan...
-
Firemsi wrote:
profesyonelleşme her zaman yıkımı getirir. hep böyle olmuştur, olacaktır. günümüzün kaçınılmazı budur. özleyeceğiz, başka birşey diyemiyorum. eve gelip kahvemi alıp, keyifli birşeyler okuyacağımı umuyordum ama. ZOR kapandı gibi bir haberin benim içimde yapacağı etkinin keyif ile yakından veya uzaktan ilgisi olacağını düşünmüyorum. ve son olarak size Mikael Åkerfeldt'ten "Roads"u açıyorum arkada. yolunuz açık olsun. bekleyeceğiz.
-
awakemre wrote:
Evet cidden üzücü bir durum kaliteli çalışmaların malesef sonu bu oluyor emeğiniz ve çabalarınız için sizlere teşekkür ederim bu müziğe ve dinleyen herkeze yapmış olduğunuz 12 sayılık katkıdan dolayı tekrar teşekkür ederim.
-
bleedinvrgn wrote:
metal müziği sadece müzikten ibaret değil bir kültür olarak yansıtan içeriği en sağlam dergiydi nediyim çok üzüldüm
-
zenc wrote:
çok üzüldüm. ama son zamanlarda çok popülerleşmeye başlamıştı içerik olarak bu kötüydü. zira internetin gelişmesiyle birlikte bu tarz dergilerin çökmesi doğru orantılı. çok üzülüyorum.
-
duycduycduyc wrote:
Gerçekten çok kötü... Piyasada okunası bulduğum tek -metal- dergisinin artık çıkmayacağını öğrenmek yıkıcı oldu.. Elime aldığım ilk sayı geldi aklıma. 2.siydi, ordan başlamıştım. Duygulandım şimdi...
ZOR’s Group Radio
Newest Members (131)
-
Vrochi
December 2011
-
enthralled_
August 2011
-
Excided
April 2011
-
Kargatane
March 2011
-
Hell-en
January 2011
-
sarcophaguss
December 2010
Recent Activity
-
cemalersan left this group. last month
-
Vrochi joined this group. December 2011
-
cemalersan joined this group. November 2011
-
Neilas1903 left this group. October 2011
-
enthralled_ joined this group. August 2011
-
Azura- left this group. June 2011
-
Hair_metaL left this group. April 2011
-
Excided joined this group. April 2011
-
Kargatane joined this group. March 2011
-
Hell-en joined this group. January 2011
Events
- Jun 20 Hellfest 2008 Open-Air Edition Val de Moine, Clisson, France
- Feb 22 Cenotaph DoRock, İstanbul, Istanbul, Turkey
- Jan 26 Nettlethrone IF Performance Hall, Ankara, Turkey
